چله بر گرم دلان فامیل و ایرانیان اصیل فرخنده باد

  

                                   صبحِ صادق ندمد تا شبِ یلدا نرود 

  قرصِ ماهِ رفته از البرز بالا را ببین     

 چشم های سرمهِ غرق تماشا را ببین

 

 پهندشت ِ امپراتوری ایران غرقِ جشن    

 دف زنیِ باربد و چنگ نکیسا را ببین

 

 دختر ایرانی و تاجیک و افغان غرق رقص   

 گلرخان شوش تا بلخ و بخارا را ببین

 

 آهوان ِ خوشخرام ِ مینیاتور بر سفال   

سینهِ کبکانِ دری بر فرش دیبا را ببین

 

 سفره ها گسترده از آجیل و شیرینی و لرک

استکان تا استکان چایی و خرما را ببین

 

 دانه دانه هر سرانگشتی شناور در انار  

 روشناییِ آنهمه فانوس دریا را ببین

 

 قاچ سرخ هندوانه، هر لبِ دلداده ای

بوسهِ شیرین تر از طعم مربا را ببین

 

 پیک پیک ابرها خورده بهم هر آذرخش   

جام باران، شراب و مستی ِ ما را ببین

 

  فال حافظ پایِ کرسی"یوسفِ گمگشته باز"  

 "دائمأ یکسان نماند حال دنیا" را ببین

 

  بر بلندایِ دماوند آتشِ آتشکده   

 از فروغش فرهِ ایزد"اهورا" را ببین

 

 هر کجا پندار و گفتار است و با کردارِ نیک    

اشو زرتشت با هاتِ گات ها نسکِ اوستا را ببین

 

 کورش از تسخیر بابل، داریوش از فتح مصر   

  نادرِ برگشته از اقلیم بودا را ببین

 

  سرسرایِ تختِ جمشید از گلِ فیروزه فرش  

 شوکتِ پله به پله تا بلندا را ببین

 

 آتشِ شرقی میان سینه روشن کن برقص  

 کاج های برف پوش فصل سرما را ببین

 

 یکدقیقه بیشتر با شعرِ من عاشق بمان 

امشب "آخرِ پائیز است و "یلدا" زمستانِ فردا را ببین 

  ((شـــــبِ چـــــلـــــه))

به پایان آمد این روزهای پائیز 

 فرارویِ تو هست روزی دل انگیز

 

 از این پس روزها کم کم بلند است

  پلیدی ها  و  تاریکی ببند است

 

  شبی که هم سیاه و هم دراز است

 شبِ چله پر از راز و نیاز است

 

 شبِ دیگر زمانش کوته گردد

 به روزهایش زمان افزوده گردد

 

 شبِ تاریک و ظلمانی و هم سرد

 خوش آن روزی که پایان می رسه درد

 

چو آید آخرین شب های پائیز

 به دل آبستن است روزی دل انگیز

 

  شبِ یلدا که زاد است در وجودش

 همی زادگاهِ مهر است تار و پودش

 

  از این شب تیرگی کم کم شود دور

 بزاید روزها هم مهر و هم نور

 

  چو زایش می شود هم مهر و هم شید

 چیره بر تاریکی همیشه خورشید

 

  کلامش گر به پارسی دورِ دور است

 شبش ایرانی و پر حال و شور است

 

 اگر چه یلدا نامی سُریانیست

 زاینده نام و جشنِ شادمانیست

 

 شبِ چله که خود پارسیِ ناب است

 شبِ پر مهر ایرانی مآب است

 

  شبِ پر مهر و نور و روشنایی

 خــجــستـــه بـر تو یـار آریایـی

 ((آغازین روز مهر و نور و روشنایی بر گرم دلان فامیل و ایرانیان اصیل فرخنده باد))

       پس از یلدا سحرگاهت همایون

      طلـوع روشـنِ راهــت هـمـایـون

      رسید اسبِ زمستان یالش از برف

     نخستین روزِ دی ماهت همایون

                                           

 

 

 

 

 

 

                 

دیدگاه‌ها  

0 # zand 1394-10-06 14:57
Besyar zibast.payandeh bashi,eftekhare mayee
پاسخ دادن | پاسخ به نقل قول | نقل قول کردن

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید