اوستای بایسته (تندرستی)

                                  

 

    تندرستی    

                                 
 
اورْمَزْد پَناهْ باد. ديرْزيوِشْني شاد باد .:  يَثا. اَهو. وَئيرْيُو.(تا سر):.  
تَنْدُرُسْتي ديرْزيوِشْني اَوايَد خَرِه‌نَنْگْهَد اَشويِه‌دار.:   يَزْدانِ مِيْنَوان و يَزْدانِ گيتيان هفت اَمِشاسْپَندان.:  
مْيَزْدِ روشَن هَما بِرَساد . – اين دودْمان شاد باد .- آفَرين باد همِه‌ي اَنْدَرْ كِسان را . – زَرَتُشْتِ دينْ شاد باد . اِيْدون باد خواهان باد . اورْمَزْدخُدا را . هَمِه‌يِ اَنْجُمَن را . شاه‌ بَهرامِ وَرْجاوَند را . دَستورِ پَشوتَن را . پيغمبرِ اُشيدر را . اُشيدرِ ماه را . اُشيدرِ بامي را . سيوشانس را . كيخسروِ پادشاه را . دينِ زَراتُشْتي را . هَمِه‌يِ بِهْدينان را   تَنْدُرُسْتي نيكْنامي. تَنْدُرُسْتي زِنْدِگاني. تَنْدُرُسْتي فْراخْ‌روزي. تَنْدُرُسْتي شادي و رامِشْني. تَنْدُرُسْتي تَنِ… را با… . زِنْدِگاني دِراز باد. ديرْ بِدار. شادْ بِدار. تَنْدُرُسْتْ بِدار. اِيْدونْ بِدار. بَر سَرِ اَرْزانيان بِدار. سال‌هايِ بِسيار. روزهايِ بيشُمار. جاويد و پايَنْدِه بِدار. سَد هَزارانْ هَزارْ آفَرين باد. سال خُجَسْتِه باد. روزْ فَرُخْ باد. ماهْ فَرْخُنْدِه بادچَنْدين سال چَنْدين روز چَنْدين ماه . بِسْيار سال اَرْزاني دار. يَزِشْن و نيايِش. رادي و زور و بَرِشْنَه اَشوئي‌دار. اَوَرْهَما كار و كِرْفِه‌ها تَنْدُرُسْتي باد. رادي باد. نيكي باد. خوبي باد. اِيْدونْ باد. اِيْدونِ تْرَجْ باد   پَه اورْمَزْد و اَمِشاسْپَنْدان كامِه باد. اَشونِه. اَشِم. وُهو.(تا سر خواندن)

                                       پِيْمانْ دينْ

رَزِشْتيا‌اُ. چيسْتْيا‌اُ. مَزْدَه‌داتْيا‌اُ. اَشَوُنيا‌اُ. دَ اِنَيا‌اُ. وَنْگْهُيا‌اُ. مازْدَه‌يَسْنُوايش   دْيْنِ‌ بِهي. راست و دُرُسْتْ.- كه
راست‌ترين دانش و اشوئی خدا داده جزو دين پاك و نيك مزديسني است.

خُدا بَر مَرْدُمْ فِرِسْتادِه اينْ اَسْت كِه اَشوزَرَتُشْتِ پِيْغَمْبَرْ آوَرْدِه اَسْت  دينْ دينِ‌  اورمَزْدْ دادِزَرَتُشْت1.
اَشَه‌اُنِه.اَشِم.وُهو(تا سر)

دادارْ يِك. دينِ بِهي يِك. پِيْغَمْبَرِ پاكْ راه. اَشوزَرَتُشْتِ مِهْرْاِسْپَنْتَمانْ. اَنَوشَه رَوانْ. دانِسْتَه و بي‌گُمان.
بِراسْتَه و دُرُسْتَه دين پاكِ اورمَزْد. اَشَه‌اُنِه. اَشِم. وُهو (تا سر)

-------------------------------------------------------------------------------------------------------
1-  . یعنی دین اهورایی است که داد و آیین آن توسط اشوزرتشت آورده شده است.
=================================

سِتايِشِ يِكْتا خُداوَنْد:

پَه نام و سِتايِشِ اويِ هَمي بود و هَمي هَسْت و هَمي بيد.:   ايزَدِ سِپَناهْ‌مَيْنو – اَنْدْرَجْ مَيْنُوانْ مَيْنو – خُودَشْ

{(آغاز مي‌كنم) به نام و ستايش آن‌كه هميشه بوده هميشه هست و هميشه خواهد بود – ايزد نيكي دهشي كه در عالم روحاني}

 

يِك نامْ اورْمِزْدَج .: خُدايِ مَهَسْتْ دانا و داتار و پَرْوَرْتار پانَه و خاوَر و كِرْفَه‌گَر اَوَخْشيدار و اَويژَه

يكتا است و نام او اورمزد است. خداي بزرگ و دانا و دادار و پرورنده و پاسبان و فروغمند و نيكوكار و بخشاينده و اويژه

وَهْ دادْسِتاني هَمازور.:

 

كه دادستاني نيك و توانا است.

سِپاسْ اويِ بُزُرْگْ هَسْتيگان – كِه آفَريد و دادْ پِه خويشِه هَما بودْ زورِ دانايَه- اَوَرْتَر شِشْ اَمْشاسْپَنْدانْ-

سپاس به آفريننده بزرگي كه آفريده و داده است از خودش به نيروي دانش خود، بالاتر از همه، شش امشاسپندان را

 اَوَدْ وَسْ يَزْدانْ – رُوشَنْ بِهِشْتِ گْروثْمانْ – گِرْدْ آسْمانْ – خُورِ تاوا و ماهِ بامي – سْتَرِ وَس تُخْمَه . بادْ .

 

با ايزدان[1] بسيار و بهشت روشن يعني گروسمان  وآسمان گرد و خورشيد تابان و ماه روشن و ستارگان بيشمار

 



[1] . ايزد از واژه اوستايي يزته مشتق و به‌معني ستودني و ستايش سزا مي‌باشد كه همگي اهورا داده بوده و موكل پاسداري از بخشي از جهان گيتوي و مينوي مي‌باشند.

اَنْدَرْوا آتش و آب و زمين و اُروَر و گوسْفَنْد و اَيوخْشُسْت و مَرْدُم  .:

و باد و هوا و آتش و آب و زمين و نباتات   [1] و حيوانات  [2]    و فلزات و مردم.



[1] . ارور به‌معني گياهان و نباتات است.

[2] . در متن گوسفند آمده است ولي در ترجمه حيوانات نوشته شد، زيرا گوسفند از كلمه «گئو سپنته» مشتق شده كه به‌معني حيوان مقدس است اعم از گاو و گوسفند و يا ساير حيوانات سودمند.

 

يَزِشْن و نيايِشْ اويِ خُدايِ كِرْفَه‌گَرْ كِشْ مَه كَرْد اَژْ هَرْ گيتي دِهِشْنانْ مَرْدُم پِه گويايَه و گيرويَه دادْ

 

ستایش و نيايش مي‌كنم خداي نيكوكاري را كه بشر را از تمام مخلوقات گيتي برتر آفريد بوسيله نيروي نطق و بيان و هوش و خرد

 اويِ شَهْريارِه‌ي اَنبام و رايْنيدارَهي دامانْ پِه رَزْم و اَيوزِشْنَه و پَذيرِه‌ي ديوانْ .:

 

و داد به او شهرياري مخلوقات و نگهداري آفريدگان براي روبرو شدن با ديوان (بدكاران) و رزم و پيكار با آنان.

نَماژْ اويِ وِسْفْ آگاهِ خاوَرْ . كِشْ پِرِستيد پِه يَشْتِ فَرَوْهَر زرتُشْتِ سْپَنْتَمان آخْشْتِه اويِ دامانْ دين

 

نَماژْ   به آن  نورانی و سراسر آگاه که فرستاد  فَرَوْهَر ستودنی زرتُشْتِ سْپَنْتَمان – که دین صلح و آشتی  را به سوی مخلوقات آورد. دینی   که بر پایه

 

دانِش و ويرَوِشْنْ آسْنَ‌خَرَدي و گوشوسُرودْخَردي و شَناسْگِه و رايْنيدارَه وِسْفِ هَسْتان و بودان و بيدان و

دانِش و  هوشمندی بر گرفته ازَ‌خَرَد ذاتي و خَرد اکتسابی   و بر شناخت  رهبری بر کل موجودات  و همچنین

 

فْراهَنْگانْ فْراهَنْگْ مانْثْرَسْپَنْد كه بيد روان پُلْ بوخْتارْ اَژْ دوزَخْ و وِدارْتارْ اويِ آنَه فَشومْ اَخُوانِ اَشوانِ

 

فْراهَنْگانْ فْراهَنْگْ مانْثْرَسْپَنْد (علم العلوم  مقدس = کتاب اوستا) را به ارمغان آورد  تا گذر از پُلْ  نجات را روان سازد ْو از  دوزَخ برهاند وبه هم سان اَشوانِ (ما را) به مکان

 

 رُوشَنِ هوبويِ هَماخارَه و نِيَكَه* پِه فَرْمانِ تُو خاوَر (سه بار) پَذيرَم و مَنِم و گُوَم و وَرْزَمْ پِه دينِ وَهِ اَويژَه*

 

روشَنِ و خوشبويِ با سراسر آرامش  و نِيَکی برساند * گوش به بفرمان توام ای فروغان فروغ. می پذیرم و در منشن و گوشن و کنشن از دین ویژه مازدیسنی پیروی مینمایم

 

اُسْتُوانَمْ پِه هَرْ كِرْفَه . اَواخْشَمْ  اَژْ وَسْ بِزِه . اَويژَهْ دارَمْ خُدايِ‌ آسْنيدَهْ كُنِشْنْ

 

استوار میگردم بر انجام کارهای نیک ، دوری می گزینم از هر گناه  و پاک میدارم کردار سرشتی ام را

 

و پَهْرِ يَزِشْنْ و پاكْ شِش زورانِ‌گان كُنِشْن و گُوِشْن و مَنِشْن و وير و هوش و خَرَد .:

 

(بخصوص در استفاده از) شش نیروی روانی خود -  كُنِشْن و گُوِشْن و مَنِشْن و وير و هوش و خَرَد.

 

پِه كامِ تو كِرْفَه‌ْ‌گَرْ اُتْ تَوانْ سامانْها كُنَمْ آئتْ پَرَسْتِشْ پِه وَه‌مَنِشْنَه وَه گُوِشْنَه وَه وَرْزِشْنَه

 

عملکردهای نیکم را به خواست تو انجام خواهم داد و پرستشی را که با اندیشه و گفتار و کردار نیک باشد و در گذرگاه نیکی

 

وِشِمْ پِه راهِ روشَنْ كِمْ نَرَسَدْ گِرانْ پَزْدِ دوزَخْ وَ دَئي‌رَمْ پِه چينْوَدْ پُل

 

مرا به سوی راه روشن نیکی و آراستگی و آسودگی رهبری نماید و از رنج گذرگاه دوزخی برهاند، از پل چینوت (گزینش) بگذرم

 

رَسَمْ اويِ آن‌مانِ بِهِشْتِ پُر بويِ هَروِسْفْ فيسيدْ هَماخارَه  

 

تا برسم  به بهترین مکان  (بهشت) خوشبوی  آراسته به سراسر  خرمی.

 

ستايِشْ اويِ اَوَخْشيدارْ خُِدا كِه كامِ كِرْفَه پاداشْ كُنادْ فَرمان رايَنيداران   اَفْدَمْ بوجيد

 

ستایش به خداوند بخشاینده ای که فرمان بردار دین را پاداش رستگاری می بخشد و کج روانان و(حتی) بد اندیشان را در انجام می رهاند

 

دُرْوَنْدانَجْ اَژْ دوزَخ اَويژِه‌ها ويناريدْ وِسْفِ دامان اَشوانْ  اَشَه‌اُنِه اَشِم. وُهو (تا سر)

 

از دوزخ و ویژه میگرداند و همه آفریده اش را رستگاری می بخشد.

 

پيروزباد خُورَهِ اَويژَه وَهْدينِ مازْدَيَسْنان. (سه بار) .:     اَشِم. وُهو (تا سر)

----------------------------------------------------------------------------------------

======================================================

        سد و یک نام خداوند:

 
                             سد ويك نامِ خدا   

 به نامِ اورمَزدِ بَخشایِنده و بخشایگرِ مِهربان


 
يَزَتْ
)= سزاوار ستايش   2)هَرْويسْپْ تَوانْ= توانايِ مطلق   3)هَرْويسْپْ آگاه= آگاهِ مطلق   4)هَرْويسْپْ خُداي= خداوندِ كل   5)اَبْدَهْ= بي‌آغاز   6)اَوِه‌اَنْجام= بي‌انجام   7)بونَسْتَهْ= ريشه آفرينش   8)فْراخْتَنْتَهْ= پايان آفرينش   9)جَمَغْ= از همه بالاتر   10)پَرْزَهْ‌تَرَهْ= از همه برتر   11)توم‌اَفَه‌يَهْ= ويژه‌ترين   12)اَبْرَوَنْت= از چيزي بيرون نيست   13)پَرْوَنْدَهْ= با همه پيوند دارد   14)اَنْ اَيافَهْ= درنيافتني   5)هَمه اَيافَهْ= همه‌ياب   16)آدَرو= راست‌ترين   17)گيرا= دستگير   18)اَچيمْ= بي‌سبب   19)چيمْنا= مسبب‌الاسباب   20)سَپينا= نيكي‌افزا   21)اَوْزا= افزاينده  22)ناشا= باانصاف  23)پَرْوَرا= پرورنده  24)پانَه= پاسبان   25)آيين‌ْآيينهْ= داراي ‌چندين‌شكل   26)اَنْ‌آيينهْ= بدون شكل   27)خُرَه‌اُشيتْ‌تومْ= بي‌نيازترين   28)مينُوتومْ= روحاني‌ترين   29)واسْنا= در همه جا حاضر   30)هَرْويسْپْ تومْ= وجودكل   31)هوسي‌پاس= سزاوار سپاس   32)هَرْهِميت= اميدهمه به اوست   33)هَرْنِكْفَرِهْ=اوست همه فرنيكي   34)بَه‌ايشْ‌تَرْنا= رنج‌زدا   35)تَروبيشْ‌= دردزدا   36)اَنَه‌اُشَكْ= بي‌مرگ   37)فَرْشَك= مراددهنده   38)پژُوهَدْهَد= قابل پژوهش39)خَاور= نورالانور 40)اَوَخْشايا= بخشاينده   41)اَوَرْزا= برتري دهنده             42)اسيتُوهْ= ستوه نشونده43)رَخُهْ= بي‌نياز44)وَرون= ازتباهي‌نجات دهنده   45)اَفْريپَهْ= فريب‌نخورده   46)اَوِفْريپْ‌تَهْ= فريب ندهنده   47)اَذَوي= يكتا   48)كامْ‌رَتْ= صاحب كام   49)فَرمان‌ْكام= به‌ميل‌خود‌فرمان‌دهد   50)اَيِخْتَن= بي‌شريك   51)اَفَرْمُوش= فراموش نكننده   52)هَمارْنا= شماركننده   53)شْنايا= قدردان   54)اَتَرْس= بي‌ترس55)اَبيش= بي‌رنج 56)اَفْرازْدوم= سرافرازترين   57)هَمْ‌چون= هميشه يكسان   58)مينُوسْتيگرْ=آفريدگارجهان‌مينوي   59)اَمينُوگَر= آفريننده جهان غيرمينوي   60)مينُونَهَب= روح مجرد   61)آذَرباتْگَر=سازنده هوا از آتش   62)آذَرنَمْگَر=سازنده آب ازآتش   63)باتْ‌آذَرْگَر=سازنده آتش ازهوا   64)باتْ‌نَمْگَر=سازنده آب از هوا   65)باتْ‌گِلْ‌گَر= سازنده خاك از هوا   66)باتْ‌گيرْدْتوم= خالق‌كل جو لايتناهي   67)آذَرْكبْريتْ‌توم= فروزنده كل آتش‌ها   68)باتْ‌گَرجاي= توليدكننده باد   69)آوْتومْ= خالق آب   70)گِلْ‌آذَرگَر= سازنده آتش از خاك   71)گِلْ‌واتْ‌گَر= سازنده هوا از خاك   72)گِلْ‌نَمْ‌گَر= سازنده آب از خاك   73)گَرْْگَر= سازنده كل   74)گَرآگَر= سازنده‌سازندگان   75)گَرْآگَرْگَر= آفريدگار همه هستي   76)اَگَرْآگَر= آفريده كل   77)اَگَرْآگَرْگَر=آفريننده كلِ كل   78)اَگومان= بي‌گمان   79)اَژَمانْ= بي‌زمان   80)اَخْوآنْ= بي‌خواب81)آموشْتْ‌هوشْيار= هميشه هوشيار   82)فَشوتَنا= پاسبان تن   83)پَتَه‌ماني= پيمان دار   84)پيرُوزْگَر= پيروزي بخش   85)خُداوَنْد= خداوند   86)اَهورَه‌مَزْدَه= هستي‌بخش دانا   87)اَبْرينْ‌كوهَنْ‌تَوانْ= آفريدگار پرتوان   88)اَبْرينْ‌نُوتَوان= توانا به برانگيختن مخلوقات   89)وَسْپانْ= نگهبان همه   90)وَسْپارْ= آفريننده همه   91)خاوَر= روشني‌بخش   92)اَهو= هستي‌بخش   93)اَوَخْشيدار= بخشنده   94)داتار= دادار   95)رايومَنْد= نوراني   96)خَروهْمَنْد= فرهمند و باشكوه   97)داوَر= داور   98)كِرْفَه‌گَر= راستكردار   99)بوخْتار= نجات‌دهنده   100)فَرْشُوگَر= رستاخيز كننده   101)هَدْهَه= به‌خودي‌خود پيدا شده* اَشِم . وُهو . (تا سر)


**********************************************************************

   بِرَساد:

بِرَساد و بِپْذيراد و بِنْيوشاد به دادارْ اورْمَزْد و پَسَنْدِ يَزْدانْ باد – هْيارَه‌وَهانْ رَساد *
بِخُشْنودي مَيْنويِ دادارْ اورْمَزْدِ رايومَندِ خْرَوهْ‌مَنْد * بِخُشْنودي مَيْنويِ اورْمَزْدْ اَواگاهِ سِه دِيِ ويسْپَه اي‌شام*
بِخُشْنودي مَيْنوي وَهْمَن و ماه و گوش و رام* بِخُشْنودي مَيْنويِ اَرْديبِهِشْتِ بُلَنْد و آذر و سْرَوش و وِرَهْرام*  
بِخُشْنودي مَيْنويِ شَهْريوَرْ و خُور و مِهْر و آسْمان و اَنارام – اَنَغْرِ رُوشَنْ گاهِ خُدا * بِخُشْنودي مَيْنويِ سِپَنْدارْمَزد و آبان و دين و اَرد و مانْثْرَه‌سْپَنْت* بِخُشْنودي مَيْنويِ خُورداد و تِشْتَر و باد و فَرْوَرْدين* بِخُشْنودي مَيْنويِ اَمُرْداد و رَشْن و اَشْتاد و زامْياد * بِخُشْنودي مَيْنويِ هاوَن و رَپيتْوَن و اُزيرَن و اَئيوي‌سْروثْرِم و اُشَهين گاه باد* بِخُشْنودي مَيْنويِ گاهِ گاثابْيو اَهْنَوَدْ. اوشْتَه‌وَدْ. سْپَنْتَه‌مَدْ. وُهوخْشَتْرْ. وَهيشْتوايشْ باد* بِخُشْنودي مَيْنويِ هوم ايزَد. بُرْزْ ايزَد. نيرْيوسَنْگْ ايزَد– دَهمان و وَهانِ آفْرين ايزَد باد* بِخُشْنودي مَيْنويِ گاهِ گاهانْ‌بار – مَيْديوزَرِمْ‌گاه . مَيْديوشِم‌گاه . پِيْتَه‌شَهيم‌گاه . اَياسْرِمْ‌گاه . مَيْدْياريَمْ‌گاه . هَمَسْ‌پَثْ‌مَيْدْيَمْ‌گاه باد* بِخُشْنودي اِمروزْ روزِ پيروز و فَرُخْ روز…  ماهِ خُجَسْتِه ماهِ….   گاهِ …بِرَساد* . پَسَنْد و پَذيرُفْتَه دادار اورْمَزْد باد. كامَه باد. اَيْدونْ باد. اَيْدون تْرَج باد *    اَشِم . وُهو . (تا سر)
***********************************************************************

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید