اوستای بایسته...

روش بازكردن و بستن كُشتي:

 

- اوستاي سروش‌واژ را تا آخر «نِمَسچا يا آرمئي‌تيش ايژاچا» با دستان برافراشته مي‌خوانيم.
-  در هنگام خواندن اولين «يثا اَهو و اِريو» شروع به باز كردن دو گِرهِ پشت سرِ كُشتي خود مي‌كنيم و دو سرِ كُشتي خود را به طرف جلو مي‌آوريم.
-  در «يتا اَهو و اِريو» دوم شروع به باز كردن دو گِره جلوي كُشتي مي‌كنيم، انگشت مياني دست چپ خود را داخل وسطِ كُشتي كرده و شروع به بيرون آوردن كُشتي از دور كمر مي‌كنيم. در ضمن انگشت مياني دست راست خود را نيز داخل دو رشته كُشتي قرار مي‌دهيم تا دو سر آزاد كُشتي ما در هنگامي كه از دور كمر بيرون مي‌آوريم با زمين برخورد نكند و پس از هم اندازه كردن و ميزان كردن كُشتي و همانطور كه كُشتي را با دست‌هاي برافراشته نگاه داشته‌ايم ادامه اوستاي سروش‌واژ را مي‌خوانيم.
-   اوستاي كُشتي را با دستان برافراشته و كُشتي در دست آغاز نموده و در هنگام خواندن «شكست اهريمن باد» دست راست را بر روي دست چپ در طرف پهلوي چپ قرارداده و سه بار تكان مي‌دهيم و همينطور دست خود را به همان حالت تا آخر «هيچ كارشان بِكامه نَبوت» نگاه مي‌داريم و يك تكان ديگر درسمت چپ پهلو مي دهيم.
-   با شروع  "هر كار و كرفه اشويي كه بود …» دستان خود را به حالت برافراشته نگاه مي‌داريم و تا سر «مَس و وَه و پيروزگر باد …»  مي‌خوانيم.
-   در هنگام خواندن «مَس و وَه و پيروزگر باد …» وسط كُشتي خود را كه در انگشت مياني دست چپ است در دو دست مي‌گيريم آن را مي‌بوسيم و به عنواني بر «چشم و سَرِ» خود مي‌گذاريم.
 -   با خواندن «تَروئي ديتي اَنگرَهِه مَئين‌يِه‌اوش» دست‌ها را با كُشتي به حالت شكست اهريمن در طرف پهلوي سمت چپ خود مختصر تكان داده و از واژه « هَئي‌ثيا وَرشتام » شروع به پيچيدن بر دور كمر خود مي‌كنيم يعني كُشتي خود را به پشت سر برده و دوباره به طرف جلو مي‌آوريم.
-  در هنگام خواندن  «يثا اَهو و اِريو»  اول سمتي از كُشتي خود را كه از طرف پهلوي راست آمده  بر روي سمتِ كُشتي كه از طرف چپ آمده است قرار داده و با انگشت مي‌گيريم. سَر كُشتي را كه در زير آمده با دست راست به طرف بالا آورده و از واژه «شيَه‌اثنَه‌نام» آن را داخل حفره بوجود آمده، مي‌اندازيم.
با شروع «يثا اَهو و اِريو» دوم سمت چپ كُشتي را بر روي سمت راست گذارده و سرِ طرف زير را با دست چپ به طرف بالا آورده و  از واژه «شيَه‌اثنَه‌نام»  از وسط گِره گذر داده و كمي محكم مي‌كنيم.
-   دو سَرِ كُشتي را به طرف پشت سر برده و در هنگام خواندن «اَشِم‌وُهو» در دو واژه «وهيشتم استي و اوشتا اَستي» در پشت خود دو گِره كُشتي (گره اول را با دست راست و گره دوم با دست چپ همانند دو گره جلو) را مي‌زنيم.
ادامه اوستا را با دستان برافراشته مي‌خوانيم.

******************************************************

سروش واژ:

 

 

به نام اورمَزدِ بَخشايَندِه و بَخشايِشگَرِ مِهرْبان

خْشْنَه‌اُثْرَه. اَهورَهِه. مَزدا اُ اَشِم . وُهو . (سه بار خواندن) به خشنودی اهورامزدا.
فْرَوَرانِه.- مَزْدَيَسْنُو. زَرَثوشْتْريشْ.– وي‌دَاِوُ . اَهورَه. تْكَه‌اِشُو {یسنا هات 12 بند 1}
من اقرار دارم و استوارم به دين مزديسني كه آورده‌ي زرتشت ، مخالف ديوپرستي و كيش اهورايي است.
(در گاه هاون) هاوَنِه‌اِ. اَشَه‌اُنِه. اَشَهِه. رَثْوِه.– يَسْنااِچَه. وَهْمااِچَه.– خْشْنَه‌اُثْرااِچَه. فْرَسَسْتَه‌يَه‌‌‌اِچَه
به هاون اشو و سردار اشويي ، يزشن و نيايش و درود و ستايش باد .
ساوَنْگْهِه‌اِ. ويسْيااِچَه. اَشَه‌اُنِه. اَشَهِه. رَثْوِه.– يَسْنااِچَه. وَهْمااِچَه.– خْشْنَه‌اُثْرااِچَه. فْرَسَسْتَه‌يَه‌‌‌اِچَه
به دهدار نيك خواهي كه اشو و سردار اشويي باشد ، يزشن و نيايش و درود و ستايش باد.
{ترجمه نوشته شده تحت اللفضی بوده و برداشتی را می رساند که واژه های نماز (یزشن) و نیایش و درود
و حتی ستایش ما برای هاون گاه (یک بخش از زمان- ساعاتی از شبانه روز) است.
این ترجمه هدف ستایش و نیایش ما به درگاه اهورامزدا را بیان نمی کند و برداشت نادرست ستایش و نیایش زروانیسم -
(که زمان را زاینده اهورامزدا می داند) از آن در ذهن پدید می آید. همچنین واژه های-
«ساوَنْگْهِه‌اِ.»، «فْرادَتْ.فْشَوِه.»، «فْرادَتْ.ويرا ‌اِي.»، «اَ اِ‌بي‌گَيائي.» و ... و «بِرِجْ‌يائي.»-
در ترجمه نیامده است. بر اساس در نظر گرفتن مفاهیم فلسفی و اهورایی نهفته-
در بندهای اوستایی بیان شده برداشت هایی در ادامه می آید که این مفاهیم را توضیح دهد:}
-------------------------------------------------------------------------------------------------
 هر کجا که «ایزد» و «یزدان» به مفهوم اهورامزدا یا خداوند آمده باشد، تاکید بر جایگزینی آن واژه ها با «اورمزد» است.
. «خشنه اُثره اهوراه مزدا» آغازگر تمامی بخش های عمده خرده اوستا شامل 5 گاه، 5 نیایش، 5 یشت و حتی آغازگر بخش-
اوستایی سروش واژ و اوستای کشتی نیز می باشد. یعنی آنچه پیش از «خشنه اُثره ...» بیاید، «دیباچه» یا پیش گفتار است.
دیباچه برای برقرای ارتباط با متن اصلی اوستا و گاهی ستودن آن بخش اوستا است و یا برای معرفی آنچه در ادامه می آید-
نگاشته شده است. برای نمونه اوستای کشتی از «خشنه اثره اهوره مزدا – ترو دیتی انگره مینیه اُش ...» آغاز می شود ، اما-
پیش از کشتی بستن و پیمان بستن به دین (سرایش بند مزدیسنو اهمی)، سراینده بیان می کند آگاه است که باید از اندیشه-
و گفتار و کردار نیک پیروی کرده و از عملکردهای ناپسند گذشته خود (با تاکید بر آنکه تکرار نخواهد شد، پشیمان است.
(اواخش و پشیمان و په پتت هُم).
. سه بار خواندن بندهای اوستایی یادآور استواری ما به اندیشه و گفتار و کردار نیک است.
. دين زرتشتي را دين مزديسني هم مي‌گويند- اين كلمه مركب است از دو جزء «مزده» يا «مزدا» به‌معني خداوند يكتا و «يسني»-
به‌معني پرستيدني و معني تركيبي آن «پرستش خداي يكتا» يا «خداپرستي» است.
. اوقات شبانه‌روز در آيين زرتشتي به پنج قسمت (گاه) تقسیم شده است: 1- گاه هاون از برآمدن خورشيد تا نيمروز
2-‌‌‌گاه رپيتون از نيمروز تا ساعت سه بعداز ظهر (به گونه دقیق باید گفت ساعت میان نمیروز و غروب آفتاب)
3- گاه ازيرن از 3 پسین (از میان نیمروز و فرو رفتن آفتاب) تا فرو رفتن خورشيد
4- گاه ائيوي‌سروثرم از غروب آفتاب تا ساعت دوازده شب 
5- گاه اشهن از نيمه شب تا طلوع آفتاب.
-----------------------------------------------------------------------------------------
====================================================
برداشت:
نماز و نیایش و ستایش صبحگاهی خود (به اهورامزدا) را به هر آنکه اشو (پیرو درست کرداری) در حد کمال باشد،
به ویژه به اهالی ده (همسایگان) پیشکش نموده و برای آنها پشتیبانی ایزد «ساونگهه» که دادار(بخشنده) افزونی نیرو و پشتکار-
برای کسب درآمد سرشار و از راه درستکرداری(پیروی از اشویی) می باشد را خواستارم.
====================================================
(درگاه رَپيثْوَن) رَپيثْوينائي. اَشَه‌اُنِه. اَشَهِه. رَثْوِه.– يَسْنااِچَه. وَهْمااِچَه.– خْشْنَه‌اُثْرااِچَه. فْرَسَسْتَه‌يَه‌‌‌اِچَه
به رپيتون اشو و سردار اشويي يزشن و نيايش و درود و ستايش باد .
فْرادَتْ.فْشَوِه. زَنْتومااِچَه. اَشَه‌اُنِه. اَشَهِه. رَثْوِه.– يَسْنااِچَه. وَهْمااِچَه.– خْشْنَه‌اُثْرااِچَه. فْرَسَسْتَه‌يَه‌‌‌اِچَه
به شهردار مردم نوازي كه اشو و سردار اشويي باشد ، يزشن و نيايش و درود و ستايش باد.
====================================================
برداشت:
نماز و نیایش و ستایش نمیروزی خود (به اهورامزدا) را به هر آنکه اشو (پیرو درست کرداری) در حد کمال باشد،
به ویژه به اهالی شهر پیشکش نموده و برای آنها پشتیبانی ایزد « فْرادَتْ.فْشَوِه.» که دادار(بخشنده) افزونی استراحت -
و نگهبان بر جان و سلامتی گله و رَمه (دام) می باشد را خواستارم.
==========================================================================================
(درگاه اُزيرَنْ) اوزَ ‌‌‌اِ رينا ‌‌‌اِي. اَشَه‌اُنِه. اَشَهِه. رَثْوِه.– يَسْنااِچَه. وَهْمااِچَه.– خْشْنَه‌اُثْرااِچَه. فْرَسَسْتَه‌يَه‌‌‌اِچَه
به ازيرن اشو و سردار اشويي يزشن و نيايش و درود و ستايش باد
فْرادَتْ.ويرا ‌اِي. دَخْيوما‌‌ ‌اِچَه. اَشَه‌اُنِه. اَشَهِه. رَثْوِه.– يَسْنااِچَه. وَهْمااِچَه.– خْشْنَه‌اُثْرااِچَه. فْرَسَسْتَه‌يَه‌‌‌اِچَه
به رهبر با دام پروري كه اشو و سردار اشويي باشد يزشن و نيايش و درود و ستايش باد.
-----------------------------------------------------------------
«رپیتوا» به معنای نیمروز است که در گاتها آمده است.
====================================================
برداشت:
نماز و نیایش و ستایش پسین گاهی خود (به اهورامزدا) را به هر آنکه اشو (پیرو درست کرداری) در حد کمال باشد،
به ویژه به اهالی کشور (هم میهنانم) پیشکش نموده و برای آنها پشتیبانی ایزد «فْرادَتْ.ويرا ‌اِي.» که نیرو و هوش افزوده را
(به گونه انرژی دریافتی از خوراک و استراحت نیمروزی) فراهم می نماید را خواستارم.
====================================================
(درگاه اَئيوي‌سروتْرِم) اَ اِوي‌سْروثْرِمائي. اَ اِ‌بي‌گَيائي. اَشَه‌اُنِه. اَشَهِه. رَثْوِه.– يَسْنااِچَه. وَهْمااِچَه.– خْشْنَه‌اُثْرااِچَه. فْرَسَسْتَه‌يَه‌‌‌اِچَه
به ائيوي‌سروثرم اشو و سردار اشويي يزشن و نيايش و درود و ستايش باد –
فْرادَتْ.ويسْپامْ. هوجْيا ‌اِ‌تِه‌اِ.– زَرَثْوشْتْرُوتِه‌ما ‌اِ چَه. اَشَه‌اُنِه. اَشَهِه. رَثْوِه.– يَسْنااِچَه. وَهْمااِچَه.– خْشْنَه‌اُثْرااِچَه. فْرَسَسْتَه‌يَه‌‌‌اِچَه
به پيشواي روحاني بشردوستي كه اشو و سردار اشويي باشد يزشن و نيايش و درود ستايش باد.
-------------------------------------------------------------------------------------------
برداشت:
نماز و نیایش و ستایش شبانه خود (به اهورامزدا) را به هر آنکه اَشو (پیرو درست کرداری) در حد کمال باشد،
به ویژه به همه نیکان جهان که در اندازه زرتوشتروتما (= آنان که در نیکویی و درستکاری هم پایه اشوزرتشت هستند)
نیکی انجام داده اند، پیشکش نموده و برای آنها پشتیبانی ایزد «فْرادَتْ.ويسْپامْ.» که بخشنده زندگی به همه جانداران است را خواستارم.
-------------------------------------------------------------------------------------------
(در اُشَهِن گاه) اُوشَهي‌نا ‌اِ. اَشَه‌اُنِه. اَشَهِه. رَثْوِه.– يَسْنااِچَه. وَهْمااِچَه.– خْشْنَه‌اُثْرااِچَه. فْرَسَسْتَه‌يَه‌‌‌اِچَه
به اشهن اشو و سردار اشويي يزشن و نيايش و درود و ستايش باد.
بِرِجْ‌يائي. نْمانْيائيچَه. اَشَه‌اُنِه. اَشَهِه. رَثْوِه.– يَسْنااِچَه. وَهْمااِچَه.– خْشْنَه‌اُثْرااِچَه. فْرَسَسْتَه‌يَه‌‌‌اِچَه
به كدخداي نيك‌خواهي كه اشو و سردار اشويي باشد يزشن و نيايش و درود و ستايش باد.
====================================================
برداشت:
نماز و نیایش و ستایش سحرگاهی خود (به اهورامزدا) را به هر آنکه اشو (پیرو درست کرداری) در حد کمال باشد،
به ویژه به اهل خانواده ام پیشکش نموده و برای آنها پشتیبانی ایزد «بِرِجْ‌يائي.» که دادار و برآورده کننده نذر و نیاز است را خواستارم.
====================================================

سْرَ‌ اُشَهِه. اَشْ يِ هِه.1 تَخْمَهِه.2 - تَنومانْثْرَهِه. دَرْشي. دْرَ ‌اُشْ. 3 آهوئيرْيِه‌هِه.–
به سروش اشوي تهمتن كه به سلاح بزرگ مانتره مجهز و آفريده اهورا است
خْشْنَه‌اُثْرَه. يَسْنااِچَه. وَهْمااِچَه.– خْشْنَه‌اُثْرااِچَه. فْرَسَسْتَه‌يَه‌‌‌اِچَه
خوشنودی و يزشن و نيايش و درود و ستايش باد.
يَثا .اَهو . وَ اِريُو . زَاُتا.فْرامِه . مْروتِه اَثا . رَتوش . اَشات‌ْچيت . هَچَه . فْرا . اَشَوَه . ويذْوآاُ . مْرَ ‌اُتو
تا چه اندازه سردار دنيا نيرومند است؟ اي زوت بگو به من – بهمان اندازه يك سردار دين به مناسبت تقدس و پاكدامني خود توانا است – جواب دهد مرد پاكدين دانا.
{راسپی می گوید: بشود که زوت زیبایی و کمال یتا اهو را به من بازگو نماید. جواب دهد مرد پاكدين دانا- به همان اندازه يك سردار دين به مناسبت تقدس و پاكدامني خود توانا است.}
اَهونَم . وَ اِريم . تَنومْ . پائي‌تي (سه بار) َیثا. اَهو. وَ اِرْيُو. اَثا( تاسر خواندن)
اهون ور پاسبان تن است.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

1. توجه شود که به گونه اَش یِ هِه («اَش» به معنای رساننده [رساننده پیام اهورایی]) خوانده شود و به گونه «اَشی یههِ» خوانده نشود.
«اَشی» ایزد نگهبان بر زندگانی خوش، شامل ثروت و دوشارمی (محبت، عشق، علاقه، یک دلی و یک زبانی میان افراد خانواده) و سعادتمندی است.
اَشی به «اَرت» و «اَرد» ایزد (که نام بیست و پنجمین روز در ماه زرتشتی هم هست) در ادبیات زرتشتی تبدیل شده است، اما در سالنمای پارسیان-
هندوستان نام روز «اَرد» به گونه «اَشی ونگهوهی» نوشته می شود.
2 . نیرومند
3. سلاح بزرگ
4.«سروش» نام يكي از ايزدان دین زرتشتی است كه در كتاب های پارسي شبيه جبرئيل در باور دیگر ادیان شناخته شده است-
روز هفدهم ماه زرتشتي نيز سروش ناميده شده است. ایزد سروش ندای درونی مار ا به اهورامزدا می رساند و همچنین وجدان ما را بیدار می نماید.
در اوستای گاه «اُشهن» و همچنین در اوستاهای «سروش یشت ها» از ایزد سروش اینچنین یاد می شود:
«سرَ اُ شَهه اَش یِههِ اَشی وَتو وِرِتراجنو فرادت گیتههِ ... » به معنای «سروش ِ پیام رسان و همانند اَشی (سودرسان)
که به سرتاسر گیتی نیرومندی می رساند ... ».
5. مانتره به‌معني كلام مقدس اوستا و هر كلام آسماني ديگر مي‌باشد.
6 . این بند پرسش راسپی از زوت است (فرامِه= به من، مروتهِ= بگو) در سرایش خرده اوستا و حتی در هنگام آفرینگان خوانی-
که دو موبد شرکت دارند این بند را بدون مقدمات یا انجام حرکت های ویژه ای تنها می سرایند.
در هنگام برپایی آیین یسناخوانی است که بنابر دست نوشته های به جای مانده از یسنا، تبادل جمله ها و اشاره های گفتگو مانند،
این جمله ها رد و بدل می شوند. آنچه گاهی موبدان در هنگام آفرینگان خوانی با رسیدن به این جمله انجام می دهند نیز پشتوانه دینی ندارد-
و بی مورد است. (اگر نیاز به رفتار ویژه ای با رسیدن به این جلمه بود در کتاب خرده اوستا و یا در ابتدای آفرنگان ها شرح داده می شد،
اما در هیچ کتابی به این مورد اشاره نشده است.)

  

كِمْ . نا1 . مَزْدا2 . مَوَايتِه . پايومْ . دَداتْ – هْيَتْ . ما . دْرِگْوآاُ . ديدَرِ‌شَتا . اَاِنَنْگْهِه اَنْ‌يِمْ . ثْوَهْماتْ . آثْرَسْچا.
چه كسي اي مزدا مرا پاسباني مي‌كند هنگامي كه دروند3 با من كينه مي‌ورزد سواي فروغ تو و فكر و ذكر
مَنَنْگْ‌هَسْچا – يَيآاُ. شْيَه ‌اُثْنائيش . اَشِمْ . ثْرَه‌اُشْتا . اَهورا تامْ . مُوئي . دانْسْتْوامْ . دَاِنَه‌يائي . فْراوَاُچا
تو كه بدان‌وسيله مي‌توان اشويي را افزايش داد اي اهورا چنين دستور ديني را به من بياموز.
كِه. وِرِثْرِمْ جا.4 ثْوا .پُوئي. سِنْگْها. يُوئي. هِنْتي چيثْرا. مُوئي. دامْ. اَهومْ‌بيشْ. رَتومْ. چيژْدي.–
كيست آن فاتحي كه برابر دستور تو بشر رانجات مي‌بخشد؟اي آفريدگار آن نجات‌دهنده را
اَتْ. هُوئي. وُهو. سْرَه‌اُشُو. جَنْتُو. مَنَنْگْها. مَزْدآاُ.– اَهْمائي. يَهْمائي. وَشي. كَهْمائي‌چيتْ
كه هم سردار دين و هم سردار دنيا است به من نشان بده – خواهانم كه روح فرمانبرداري و نيك‌انديشي
پاتَه. نُو. تِبي‌شْيَنْ‌تَتْ.5 پَئي‌ري. مَزْدآاُسْچَه. آرْمَئي‌تيشْچَه. سْپِنْ‌تَسْچَه
به او برسد همانگونه كه خود خواستاري اي مزدا. ما را با نيروي عشق و محبت از شر بدخواهان حفظ نما اي مزدا-
نَسِه. دَاِوي. دْروخْشْ .– نَسِه. دَاِوُه. چيثْرِه. 6 – نَسِه. دَاِوُه. فْرَكَرْشْ‌تِه.– نَسِه. دَاِوُه. فْرَدائي‌تي
نيست شو اي ديو7 دروغ (درج) – نيست شو اي ديو نژاد8 نيست شو اي فراكرده‌ي ديو- نيست شو اي فراداده‌ي ديو

برداشت:
{« دَاِوُه. فْرَكَرْشْ‌تِه » بهتر است زاده از دیوان و « دَاِوُه. فْرَدائي‌تي» بهتر است پیرو دیوان ترجمه شود.
----------------------------------------------------------------------------------------
1. در اوستاواژه های «ناوا» و «نا اِری وا» آمده که به ترتیب مفهوم آنها مرد و زن است و در اینجا «نا» هم به مرد و هم به زن اشاره دارد و اشاره
به برابری مرد و زن دارد و در واقع هردو را یاد کرده است.
2. «کم نا مزدا» یسنای 46 بند 7 است. مفهوم این بند پیش از مراجعه به قاضی برای مقابله با هر ستمی کافی است.
«از خرد پویا و وجدان یاری گرفته شود تا درست کرداری پدید آید. (وجدان به معنای ایمان راسخ و آتش همیشه سوزان درونی و خرد به معنای-
دید و سیع، دانش، عدل و داد است. برای مقابله با بدی هراندازه که درونی اقدام شود، نسبت به اقدام برونی و عجولانه راه حل بهتری نمایان می شود.)
3. دروند كسي را گويند كه انديشه و گفتار و كردارش نقطه مقابل اَشو باشد. به بیان ديگر دروند كسي است كه فريبكار است و از همه صفت های خوب-
بي بهره، و داراي جامع فروزه‌هابي بد باشد.
4. « كِه. وِرِثْرِمْ جا.» یسنای 44 بند 16 است.
5. این بخش از وندیداد فرگرد 8 بند 21 است.
6. دیو صفت ( واژه سنسکریت چیتره = چهره )
7. در مزديسنا صفات پست مانند دروغ، آز، كينه، شهوت، خشم و غيره به‌شكل ديو مجسم شده‌اند و زرتشتيان موظفند كه با اين ديوها جنگيده-
آنها را از جسم و روح خود برانند. (دُرُج= دروغ)
8. در دين زرتشتي نژادپرستي انديشه ديوپرستي شمرده مي‌شود.

 

اَپَه.دْرُوخْشْ. نَسِه.- اَپَه. دْرُوخْشْ. دْوارَه.- اَپَه. دْرُوخْشْ. وي‌نَسِه.– اَپاخِذْرِه. اَپَه‌نَسْ‌يِهِه.- ما. مِرِنْ چَئي‌نيشْ.1
– اي درج نيست شو- اي درج نابود شو- اي درج يكسره نابود شو بسوي شمال
گَئِه‌ثآاُ. اَسْتْ‌وَئي‌تيش. اَشَهِه2 نِمَسْچا. يا. آرْمَئي‌تيش. ايژاچا (سه بار) يَثا. اَهو. وَئيرْيُو. (دوبار) مبادا كه از تو گزندي به جهان مادي اشويي وارد آيد. درود به روح بردباري و غيرت ايمان
يَسْنِمْچَه. وَهْمِمْچَه. اَاُجَسْچَه. زَوَرِچَه آفْرينامي سْرَاُشَهِه. اَشْيِهِه. تَخْمَهِه.- تَنومانْثْرَهِه. دَرْشي. دْرَاُشْ. آهوئيرْيِهِه اَشِم . وُهو . (تا سر خواندن)
يزشن و نيايش و درود و ستايش باد به سروش اشوي تهمتن كه به سلاح بزرگ مانتره 3 مجهز و آفريده اهورا است
اَهْما‌‌‌اِ. رَئِشْچَه. خْوَرِِنَسْچَه.– اَهْما‌‌‌اِ. تَنْوُه.دْرْوَتاتِم.- اَهْما‌‌‌اِ. تَنْوُه. وَزْدْوَرِه.- اَهْما‌‌‌اِ. تَنْوُه. وِرِثْرِم.–
باد از براي ما شكوه و فر، باد از براي ما تندرستي، باد از براي ما پايداري تن، باد از براي ما پيروزي تن
اَهْما‌‌‌اِ. ايشْتيم. پُئوروشْ. خُواثْرام.– اَهْما‌‌‌اِ. آسْنامْ‌چيت.4 فْرَزَينْ‌تيمْ.– اَهْما‌‌‌اِ. دَرِ‌غامْ. دَرِغُو. جيتيمْ .– اَهْما‌‌‌اِ.
باد از براي ما ثروت خرمي‌آور، باد از براي ما فرزندان نامي5 از براي او زندگاني بسيار دراز
وَهيشْتِمْ. اَهومْ. اَشَه‌اُنامْ.6 رَاُچَنْگْهِمْ. ويسْپُو. خُواثْرِمْ اَشِمْ . وُهو . (تا سر)
باد از براي ما بهترين جاي اشوان7 نوراني و پر از آسايش
هَزَنْگْرِمْ. بَئِشَه‌زَنامْ.8 بَئِوَرِه. بَئِشَه‌زَنامْ (سه بار) اَشِم. وُهو. (تا سر)
(باد از براي ما) هزار بار تندرستي – ده ‌هزار بار تندرستي .
جَسَه. مِ. اَوَنْگْهِه. مَزْدَه. (سه بار) اَمَهِه. هوتاشْتَهِه. هورَه‌اُذَهِه. وِرِثْرَغْنَهِه. اَهورَ‌ذاتَهِه. وَنَه‌‌اين‌ْتْيآاُسْچَه.
بيا بياري من اي مزدا . به ام 1 نيك‌ پيكر، نيك ‌روي پيروزگر و خداداده (درود باد) به وننت 2 زبردست (درود باد)

  =========================================================

1. «ما= مبادا» ، «مِرِن = مرگ / نابودی» و «مِرِنْ چَئي‌نيشْ.» به مرگ و نیستی بینجامد
2. « گَئِه‌ثآاُ. اَسْتْ‌وَئي‌تيش» به معنای جهان مادی (استومند)
3. مانتره به‌معني كلام مقدس اوستا و هر كلام آسماني ديگر مي‌باشد.
4. آسْنامْ‌چيت. (آسنام = هوش و خرد اهورا داداه)، «چیت= هر آنچه به آن مرتبط است» همانند عبارت «اَشات. چیت.» در «یَثا. اَهو.» که آنجا نیز به معنای «دربرگیرنده هر آنچه (چیت) به اشویی می انجامد» است.
5. نامی «از نظر هوش و ذکاوت» مقصود است.
6. «وَهيشْتِمْ. اَهومْ. اَشَه‌اُنامْ.» به معنی بهترین هستی (زندگانی) با نام نیک ]زندگانی با خوشنامی[ است.
7. راستي‌جويان و درست‌كرداران. (پیروان اشویی)
8. « بَئِشَه » به معنای درد و رنج است و « بَئِشَه‌زَنامْ.» یعنی زودودن درد و رنج که همان درمان است.

 

اوپَرَتاتُو تْواشَهِه. خَذاتَهِه. زْرْوانَهِه. اَكَرَنَهِه. زْرْوانَهِه. دَرِغُو. خَذاتَهِه اَشِمْ . وُهو . (تا سر)
به سپهر ابدي (درود باد) . به زمانه بي كرانه و به زمانه جاويدان (درود باد)
زَدِنِ. نَسُشْ. زِدار. ديو و دْرُج پاكي. تَنْ. اَشُوئيِ. رَوانِ. خويش (سه بار) اَشِم. وُهو. (تا سر)
نابود باد ديو ناپاكي و شكسته باد ديو دروغ (تا) پاكي تن و اشويي روان (برای من بدست آيد)

 --------------------------------------------------------------------------------------------------------

1. نام ايزد‌ي است كه آورنده قدرت، توان و بلند همتی است.
2. وننت نام ستاره ای بسیار درخشان است.

 

 

يَثا. اَهو. وَ اِرْيُو.

يَثا. اَهو. وَ اِرْيُو. اَثا. رَتوشْ. اَشات‌ْ‌چيت. هَچا.-
همانگونه كه سردار دنيا (اهو) توانا و نيرومند است، به همان اندازه سردار دين (رتو=رد) نيز به مناسبت پاكي و اشويي خويش نيرومند مي‌باشد.

اَشِم‌‏ْ وُهو

اَشِم‌‏ْ وُهو

‌‎‏‏‎‏‏ْ  اَشِم وُهو.وَهیشْتِمْ.  اَسْتی  اوشْتا. اَسْتی.- اوشْتا. اَهْمائی.- هْیَتْ. اَشائی. وَهیشْتائی. اَشِمْ.

اَشویی بهترین نعمت است. (اشویی) خوشبختی است. خوشبختی از آنِ كسی است كه خواستار بهترین اشویی باشد.